Kat's Garden

Ik ben gek op de herfstkleuren en heb dus ook veel planten in de tuin staan die tot in oktober/november schitterende kleuren of verkleuringen hebben. Dit jaar een beetje een ontevreden gevoel. Zijn er echt zo weinig mooi weer-mooie kleuren dagen geweest of ben ik een beetje blind geweest voor mijn omgeving?

Ik ben sinds dit jaar een uitgesproken fan van aanplanten in het najaar. Vreemd genoeg heb ik de indruk dat het een jaar of zes geleden nog in alle tijdschriften pro planten in het voorjaar was, maar misschien is dat een indruk. Of heb ik de verkeerde tijdschriften gelezen :) Soit, ik ben zelf tot het besef gekomen dat het eigenlijk wel zo handig is planten in het najaar te kopen: de plant in de pot geeft je een goed idee qua hoogte en bloeivorm, je kunt ze tussen de andere bloeiende planten in de border zetten en wat experimenteren met goede combinaties, en vaak kun je voor dezelfde prijs grotere planten kopen dan in het voorjaar. Die je zelf kunt splitsen. En je loopt bij het planten ook minder het risico om een bestaande, nog onder de grond slapende plant te doorboren bij het plantgaten maken. Bovendien is de herfst een natter seizoen en is het niet nodig water te geven, wat in een warme meimaand wel moet; tegen de komende zomer zijn de planten dan ook voldoende ingeworteld om zonder water te kunnen (of dat moeten ze toch hier in deze tuin).

Een argument pro voorjaar planten? Misschien dat de in het najaar geplantte planten niet de tijd hebben goed te wortelen voor de eerste vorst en het loodje kunnen leggen. Of dat het gewoonweg leuk is om mee te doen met de algemene lente-euforie en een trip naar de kwekerij zo heerlijk lente-ig aanvoelt...

Groetjes Kat

Beetje vreemd besef deze week - ik ben nu al zo'n 10 jaar met tuinen en planten bezig al lijkt dat nog maar een vijftal jaar te zijn. Of misschien moet ik zeggen 5 jaar passief en 5 jaar actief. Zoiets. De eerste paar jaar, na verhuis naar eerste huisje, herinner ik me vooral als een beetje vanalles en nog wat kopen en samenzetten op 1 leeg stukje grond in de tuin - wat me hiervan vooral is bijgebleven is 1 mooie grassoort die een vreselijke woekeraar bleek te zijn en 1 viburnum tinus eve price die ik van mijn lieve oma heb gekregen en bij onze overhaaste verhuis heb achtergelaten wegens te groot geworden om nog comfortabel te verhuizen. Spijt van hoor - uiteindelijk ben ik nogal een sentimenteel meisje ;)

In de supergrote moestuin van mijn schoonmoeder is die woekerende grassoort eigenlijk wel op zijn plaats. Hij lijkt zich daar toch een stuk beter te gedragen. Discipline he.

Verder vooral herinneringen aan vrijdagavonden voor de BBC Gardener's World gekluisterd (tegenwoordig durf ik zeer hautain tegen manlief verzuchten dat we dat nu toch wel al een paar keer hebben gezien en weten - waarop hij zeer nuchter repliceert dat dit voor beginnende tuiniers wel interessant is. Schaamrood op de kaakjes.) En op internet plantenlijsten van kwekerijen doorspitten, vanuit de drang te weten wat er zoal bestaat en wat nu de "beste" variëteit is van ...

Tweede tuintje vooral experimenten met zaden en bollen - ik heb hier onlangs nog schetsen van gevonden (braafjes volgens bol, piramide en wolkvorm uitgetekend en mooi ingekleurd). En de eerste groenten-vierkante metertuin. Tuinieren in de regen waarbij onze bejaarde buren dat zeer dapper vonden (mensen die de tweede wereldoorlog hadden meegemaakt...vinden dat dapper? Zijn wij in onze day & age dan toch niet zo'n verwende watjes als ik altijd denk? Hmmm).

Wordt vervolgd. Want we zijn met al dat gereis door de tijd nog niet bij dé vraag beland: planten in voor of najaar ;)

Groetjes, Kat

Heel erg druk momenteel en de tuin is iets wat af en toe en passant een blik doorheen het raam krijgt. De kippen zijn er niet rouwig om, net gezien dat de laatste pruimen door de wind van de takken zijn geblazen en er dus als zoete snack voor de kippen liggen. Dat worden ideale desserteieren dus :)

De prairietuin. Die is er gekomen als alternatief voor een bloemenweide. We tuinieren op zware klei, voor een bloemenweide betekent dat eerst afgraven en dan een laag lichte grond/zand opbrengen, dat lijkt ons niet zo ecologisch allemaal. Vorig jaar in november op een paar websites gestoten waar de combinatie vaste plant+grassn als alternatief voor een bloemenweide wordt besproken. En in december een paar artikels gelezen waarin dit dan een prairietuin wordt genoemd. Whatever de naam, ik ben alleszins blij met het resultaat. De aanleg was zwaar werk, maar in principe is het vanaf nu een kwestie van wat wieden en in januari/februari alles met de bosmaaier afmaaien en wegvoeren. En bewonderen :)

Zicht vanop het terras, op een deel van de tuin. We hebben een verhoogd terras, het idee was om van bovenaf de bloemenzee te zien wuiven in de wind, en als je dan in de tuin komt echt tussen de manshoge planten te stappen.

Zicht tussen de planten.

Dit alles is pas in april aangeplant ! Eigenlijk al vanaf juli een tuin vol bloemen en vlinders en bijen - met de geur van de lelies op de warme zomeravonden is dit echt puur genieten.

Voor wie ook wel zo een stukje in de tuin wilt, kijk eens op www.vasteplant.be - prairie. Kweker Jan Spruyt is een ware pionier in Vlaanderen. Groetjes!

Doorkijkje door border met daarachter zicht op de prairietuin.

Dankzij de warme temperaturen en vele buien groeit groeit groeit alles van de ene op de andere dag gigantisch veel. Lush green zoals ze in engeland zouden zeggen. Een paar beeldjes van de nu bijna afgewerkte 'stal'border.

Komend weekend staat altijd in het rood gemarkeerd in mijn kalender - de lentetuinbeurs in La Feuillerie in Celles. Tuinbeurs waarbij je watertandend van ene vol-groen-gestouwde tuinstand naar de andere dwaalt... het gaat er dus echt om de planten.

Mocht je nog enkele uurtjes vrij hebben zaterdag of zondag ... alvast een mooie kortingsbon op deze link (kun je weer een plantje meer kopen).

Als je iemand tegen het lijf loopt die de ganse beurs lijkt te hebben leeggekocht ... veel kans dat ik het ben ;)

Groetjes!

Dit jaar ga ik volledig voor tomaten! Vorig jaar wat geëxperimenteerd met zaaien en verspenen en buiten tomaten houden en al had ik niet gedacht hiervoor voldoende groene vingers te hebben - de tomaten hebben het erg goed gedaan zonder veel hulp of inmenging van mijn kant, thank you very much. Zo zie je maar weer, de natuur doet haar ding en wij kunnen op z'n best wat assisteren.

Bij de zadenruil einde vorig jaar supergelukkig met de 10 verschillende tomatenzaden - met wat geluk kan ik in augustus, september extra veel passata, pizzasaus van geroosterde tomaten, chutney en tomatensoep maken. Al zal ik wel een pak realistischer moeten worden tegen die tijd: vorig jaar was ik nog vrolijk thuismama, deze keer heb ik een (veeleisende want zo ben ik wel) full-time job.

Goed. Mocht je je net als ik begin vorig jaar afvragen - tomaten zaaien lijkt moeilijk maar ik wil het wel proberen maar hoe begin ik daar nu aan?

Stap 1: Neem propere (gewassen en gedroogd) potjes of zaaibakjes. Ik heb dit jaar een resem zaaibakjes-met-draineergaatjes (de groene) en opvangbakjes-zonder-gaatjes (de zwarte) gekocht bij Vreeken's Zaden in Nederland, vond niet direct iets in de buurt. Vul een emmer met speciale zaai/stekpotgrond (overal te koop) en meng hier water door, zodat de aarde licht vochtig is. Vul het potje met deze aarde. Druk lichtjes aan. Neem nu de tomatenzaden. Zaai meerdere zaden per potje. In deze bakjes heb ik telkens 15 à 20 zaden van telkens 3 variëteiten gezaaid. Dek af met wat aarde (bij gebrek aan een zeef neem ik wat potgrond tussen mijn handen en 'wrijf' die over de zaden). Dek af met een glasplaat (werkt bij mij goed omdat de aarde dan niet direct uitdroogt en er een soort warmeluchtlaagje ontstaat boven de zaadjes). Zet in de zon. Optioneel: strooi bovenop vermiculiet (de witte bolletjes in de foto). Dit zou stengelrot bij de gekiemde plantjes voorkomen.

Stap 2: Gekiemd! Ik heb dit jaar gezaaid op 1 maart. Mijn zaaibakjes staan voor een raam op het zuiden en genieten dus van veel licht en warmte. Na 1 week waren 12 van de 13 variëteiten gekiemd, de 13e is er nooit doorgekomen.

Na 2 weken stonden ze zoals op de foto hierboven - wat ze in het Engels "leggy" noemen dus hoog tijd om te verspenen.

Stap 3: Verspenen. Je leest vaak dingen als "handle seedlings with extreme care". In mijn ervaring kunnen ze wel tegen een stootje (figuurlijk dan, stengeltjes knakken wel degelijk snel om). Uit bovenstaand bakje haal ik telkens een kluitje plantjes los met een vork (of voor mij sinds dit jaar een speciaal verspeenlepeltje maar dat hoeft niet per se). Ik zorg dat er propere 9-cm potjes klaarstaan, gevuld met zaai/stekgrond, licht vochtig zoals bij het zaaien, waar ik een kuiltje heb ik gemaakt met een balpen, verspeenlepeltje, vork, dat doet er niet toe zolang er maar een kuiltje komt! Ik maak voorzichtig de plantjes in het kluitje van elkaar los, en geef ze één voor één een kuiltje. Voor de opmerkzame lezers, in grotere potjes zet ik soms twee zaailingen zoals je hierboven op de foto ziet.

Heel belangrijk: ik wacht opzettelijk met verspenen tot de zaailingen lange steeltjes hebben. Bij het verspenen zet ik ze dan tot hun eerste blaadjes in de aarde. Zo zullen er over de ganse lengte van het stengeltje nieuwe wortels worden gemaakt en staat de tomatenplant later veel steviger in de grond.

Vul nu het kuiltje met potgrond. Druk lichtjes aan. Label.

En nu groeien maar weer! Geef niet teveel water. Ik voel elke dag wel eens aan de aarde maar geef enkel water als de aarde op het randje van bijna-droog is. Kwestie van bij de planten geen verwachtingen te creëeren die ik, eens ze zijn uitgpeplant in de moestuin, toch niet kan waarmaken. Ze lijken zich er niet aan te storen :)

Ook dit jaar is het druk druk druk druk in de tuin. Voor de nieuwsgierige oogjes binnenkort de foto's van hagen, border, de intussen sterk verminderde houtschorsberg en uit het niets verschenen stalmestberg ;) Deze keer dan wel een pak later gestart in de moestuin.

Gisterenavond het peulvruchtenbed ingezaaid. Ik vind de zaden zelf altijd heel mooi dus bij deze:

Bonen met streepjes - een borlotti variëteit

Bordeaux-rode bonen, plant ik massaal voor in de winterse chilli con carne con chocolate. Deze variëteit heet Cocco Rubico.

Sluimererwten, zoals je ziet hebben de zaden van deze soort vele kleurtjes (variëteit zou ik weer eens moeten opzoeken, van bij De Nieuwe Tuin).

En dan nog een aantal minder decoratieve soorten, in totaal staan er struikbonen, klimbonen, lage erwtjes, hoge erwtjes, sluimererwtjes.

Na twee jaar zaden aankopen bij De Nieuwe Tuin en een paar fervente tuinliefhebbers (zoals Diane - zie bij links) heb ik nu een moestuin die grotendeels start met zelf geoogste zaden. Bij een van mijn favoriete bonen is het wel misgelopen deze winter - ik laat mijn bonenzaden drogen aan de uitgetrokken planten en bewaar ze in een lade in een open glazen pot. Na het oogsten van de Trionfo Violetto zaden heb ik, superverstrooid als ik wel kan zijn, een deksel op de pot gelegd. Zodat ze er niet zouden uitrollen mocht de pot omvallen? Ze zijn in elk geval veranderd in een beschimmeld goedje. Volgende keer dus wachten tot ze echt goed zijn uitgedroogd aan de plant én geen deksel op de pot.

Gelukkig is Trionfo Violetto een laatzaaier, tot in mei, en kan ik nu dus nog zaden kopen.

Groetjes, Kat

Et voilà, de kippen voelen de lente al komen en zijn vrolijk aan het leggen geslagen. Onze eerste eitjes smaakten alvast lekker. Nu de kindjes nog leren de eitjes met zachte hand te rapen ;)

Mocht je net als ik een paar kleine pagaders in de tuin rondlopen/kruipen hebben, dan is dit wel eens interessant: Giftige planten.

Niet enkel voor kinderen rekening mee te houden. Onze twee ezeltjes betekenen een njet voor taxushagen, een klein takje kan al dodelijk zijn voor paardachtigen. Dat wil dus ook zeggen: een moeilijke denkoefening: welke andere planten vormen zo'n mooie groenblijvende haag?

Ik ben er nog niet aan uit.

In de winter valt er nog genoeg te doen in de tuin, zeker als het nog een piepjonge tuin is waar nog vanalles dient te worden opgekuist en aangelegd. Ik ben zelf een vreselijke koukleum dus mij krijg je enkel buiten als er zon is en niet te koud. Gisteren was het zo'n dag dus heb ik een paar uurtjes in de moestuin gewerkt. Veel kun je niet doen als er nog sneeuw ligt: het is absoluut not done om aarde te bewerken waar nog restjes sneeuw op liggen.

Het was wel het goede moment om de moestuinpaadjes te wieden. Tussen de verhoogde moestuinbedden liggen er paadjes waar we antiworteldoek hebben gelegd, met daarop dolomiet/grind. De tuinman had ons gezegd die een keer per week te harken zodat onkruid dat er van bovenaf inwaait geen kans krijgt te wortelen. De grote oorzaak van begroeing in de dolomiet is niet zozeer onkruid als wel zaailingen van de moestuinplanten. Onze tuin is er eentje waar ik zaad wil verzamelen van onze gegarandeerd biologische planten, dus elke slavariëteit mag in bloei komen, evenals alle moestuinbloemen (goudbloem bv.). Vooral in de latere herfst krijg je dan een waas van groen op de paadjes, meestal omdat ik het tuinjaar dan al voor een deel als gedaan beschouw en telkens weer verkeerdelijk denk dat er nu niet meer zoveel zal groeien - onkruid groeit in feite zelfs in de winter gewoon door. En ook omdat er veel dringender en belangrijker dingen te doen zijn dan de paadjes harken: borders heraanleggen, planten verplanten, moestuin verder zaaien ...

Soit, het enige groene waas dat nu nog op de paadjes staat is: enkele vergeet-mij-nietjes en een 20 vierkante centimeter nigella (juffertje)in-t-groen). En die mogen blijven en bloeien!

Sfeerbeeld eerste drie weken oktober: de roos op de voorgrond is Rosa Rush, mijn eeuwige favoriet en met reden want hij blijft maar bloeien! Daar achter staat Aster Marina Wolkonsky, en je ziet ook nog een paar verdorde bloemhoofden van Eupatorium en de groengele halmen van Miscanthus Zebrinus. Ik vind de bijna-vergaande decadentie van de herfstbloeiers fantastisch - elke dag met zon geeft een paar momenten van spetterende diepe kleurschakeringen - en dan is het plots voorbij. Regen, veel wind en de bloemen verdwijnen ...

Verbena Bonariensis tussen de verdorde grashalmen van een Panicum. Ik wil erg graag een grote groep verbena in de tuin maar de planten zijn al elk jaar verdwenen na de winter. Gelukkig is mijn anti-snoeischaar-als-het-verdort-aanpak er nog, uiteindelijk komen er her en der in de tuin wel weer zaailingen op.

In de tuin staan er al heel wat piepjonge struiken en boompjes die in de herfst "mijn" herfstkleuren dragen: vlammend rood, mat rood, oranje-geel-rood, bordeauxrood, rode bessen, ... :) De meeste zijn nog te klein om al effect te geven op foto (je moet er naast gaan staan bewonderen, dat geeft dan wel weer een reden om in het koude weer naar buiten te gaan. Dat en het voederen van de ezeltjes en kippen want die roepen ons in het donkere jaargetijde wel uit ons knusse huis als het moet!) Hier de bessen van een lijsterbeshaag. 

Salvia argentea. Nog zo'n plant die er maar meer doorgaat. Knip uitgebloeide stengels weg en er komt weer een nieuwe wit-grijze halm.

Persicaria bistorta Superba. Ik ben wel een persicaria-fan. De meer gecultiveerde variëteiten, zoals die van Chris Ghyselen waarvan ik er een aantal in de border heb, doen minder denken aan hun 'gewone' naam, adderwortel, maar deze bistorta heeft dan wel de meer natuurlijke en ook gekronkelde vorm. En ze bloeit tweemaal per jaar, eenmaal in april en daarna weer vanaf begin september.

Een gras dat iedereen tegenwoordig wel in de tuin heeft staan, Pennisetum of lampepoetsersgras. Ik vind het zelf net zoals iedereen gewoon erg mooi, die borstelige halmen. Over de naam, erg veel borstelen kun je er toch niet mee doen hoor.

Ach de Dahlia's... Toen we hier net woonden hadden we in juni een 50tal dahliasoorten op de kop getikt voor nog geen 7 euro... en hadden we die vooraan het huis in een grote groep in de onkruidwoestenij gezet. Ondanks erg late planttijd hebben ze heel kleurrijk staan bloeien. Intussen

- zijn ze verhuisd naar de moestuin wegens de enige plaats waar de aarde geen boetseerklei is en dus iets gemakkelijker op te delven na de eerste vorst;

- hebben we er maar 7 over na de vorige winter, het tuinhokje waar we ze hebben opgeborgen was duidelijk niét vorstbestendig (vloekvloek).

We zullen er over een paar jaar weer eens bijkopen. En misschien zelfs weer vooraan het huis planten want de buren vroegen eerder dit jaar "of we al die bloemen niet meer hadden"... 

Groetjes, Kat. 

Ook dit jaar weer deelgenomen aan de zadenruil, en gisteren dan het moment waar we het stiekem allemaal voor doen: de enveloppe is terug! En zoals je ziet, veel kleurrijke en vaak zelfgeknutselde mini-enveloppes. Ik vind de zadenruil zo leuk omdat ik wel van wat avontuur en verrassing in de tuin hou - onbekende zaden geven soms de meest fantastische planten -

maar vooral omdat dit een cadeau is van heel veel andere tuinliefhebbers die net als jij met liefde en geduld hun planten hebben verzorgd en met evenveel geduld de zaden van hun favoriete planten hebben geoogst en doorgestuurd. Super toch. Zo, en nu beginnen opzoeken!

Superblij met de regen vorige week, nu kan het planten en verplanten eindelijk beginnen!

Maandag voor het eerst sinds de haagbrand een kijkje gaan nemen in de moestuin, nu pas wordt duidelijk hoeveel planten last hadden van de hitte van de vlammen. De laagstam-appelboom die onze oudste voor haar eerste verjaardag kreeg, heeft nog maar een derde van haar groene blaadjes, en de buxushaag is voor de helft vergeeld. Mocht je ooit een brand bij de tuin hebben (hopelijk niet), hou er dan voor de schade-aangifte rekening mee dat bij planten veel schade pas na enkele dagen zichtbaar wordt.

Denken jullie trouwens dat deze haag het nog redt?

Verder vrolijk aan de slag gegaan met spade en spitvork om een deel van onze opritborders weer wat toonbaarder te maken. Na een tweetal uurtjes aarde versjouwen, omspitten en plantgaatjes maken, staat er nu een mooe rij Hydrangea Paniculata Phantom te pronken. Nu nog de bodembedekkers ... maar daar twijfel ik nog. Iemand een suggestie? Ik dacht aan cornus canadensis maar ik weet niet of dit het proberen wel waard is op een plaats met praktisch de ganse dag zon?

Dergelijk tuinwerk is altijd een werk in fasen: de tuin in met dochterlief en de buggy, na 5 minuten een regenvlaag en dus naar binnen met dochterlief en buggy, een speeluurtje, dan dochter in bedje en kan ik even goed doordoen, daarna weer dochter in buggy naar buiten, en zo van voren af aan :)

Tijdens de regenbuien en speelmomenten ben ik intussen begonnen met het op papier heraanleggen van de border. Nu ik de border een stuk dieper heb gemaakt, moeten redelijk wat van de planten-in-het-midden naar het lagere voorste deel worden verzet, en dan moet ik ook nog een mooie combinatie zien te maken met al de coup-de-coeurs: plantjes die ik gewoon niet kan laten staan bij de kweker/tuinbeurs/vrienden, ... Typisch gedrag voor de gepassioneerde tuinier denk je? Misschien wel: gisteren in de post een eerste boek-kerstcadeau ontvangen (het is de bedoeling dat ik het ergens leg waar ik het 'vergeet' of toch op z'n minst niet geneigd ben het nu al uit te lezen haha) en toch even gebladerd, en wat lees ik daar: in de tuin zwerven heel veel verdwaalde planten rond die we absoluut wilden hebben maar die pas na een paar jaar een eigen, 'juiste' plaats krijgen. Herkenbaar...

En dan ook nog begonnen met het zoeken van informatie over subsidies voor het planten van een wilde haag, welke planten ervoor in aanmerking komen, welke planten ikzelf leuk vind, ... O ja, en dan nog eens gaan opmeten ;) Komen er alleszins in: cornus mas, euonymus europeana, rode kornoelje, meidoorn, sleedoorn. De meidoorn zal ik proberen zelf te kweken, tijdens een buggywandeling (handig trouwens het stukje doek onder de buggy om masaal kastanjes in te verzamelen) een aantal meidoornbessen geplukt. Het zelf kweken van zo'n wilde haag is me bijgebleven uit een gardener's world aflevering en gezien ik graag alles eens uitprobeer, dit jaar dus de meidoorn. Mocht je dit ook willen uitproberen, hierbij de link: Grow berry plants

Best wel druk he :)

Groetjes Kat

 Ben je net als ik zo'n fan van herfstbloeiers en verkleurend blad, ga dan zeker nu eens langs bij een kweker. Hel wat kwekers (waaronder De Bock in Eine) plaatsen planten bij elkaar in mooie combinaties, in functie van de tijd van het jaar. Het is een plezier daar nu rond te lopen, en marketing-wise goed bedacht want je vertrekt gegarandeerd met een paar plantjes extra om die mooie combinaties thuis na te bootsen!

Hiernaast Miscanthus Zebrinus tegen de avondzon in september. Deze Miscanthus is zo'n 1.70 meter hoog en begint als gras met groene halmen, in juni verkleuren de halmen echter en komen er horizontale gele streepjes op het groen. Als je plaats hebt om een mooie dikke pol te laten vormen, zeker doen!

Herfstbloeiers in Kat's Garden:

Agastache foeniculum in een lila vorm tegen een achtergrond van eierdooier-gele Rudbeckia. De agastache ruikt naar drop als je de plant aanraakt, vandaar de nederlandse naam, dropplant.

Heb ik trouwens dit jaar zelf van zaad opgekweekt .

Een plant die van ons eerste gezamenlijke huis al een paar keer is meeverhuisd: Anemone Honorine Jobert. Ik ben er gek op. Ooit wil ik in de tuin een grote groep (denk een paar vierkante meter) van deze plant, om elegant wit te staan meewuiven in de wind. De bloem op de foto is er een van de vele die een beetje in het wilde weg doorheen de border staan, ik heb gewoon wat stukken wortelstok rondgespit bij de aanleg van de border begin vorig jaar. Ik hou van de verrassende combinaties die zo ontstaan.

Deze anemoon is een van de vele kleurtinten Japanse anemonen of herfstanemonen. Ze groeien uit wortelstokken, en dat gaat heel gemakkelijk: als je een stukje wortel opgraaft in de tuin van vrienden en dat in je eigen tuin plant, is het gewoon een kwestie van wat geduld te hebben. De herfstanemonen beginnen al in augustus te bloeien en gaan daar eigenlijk gewoon een paar maanden mee verder. Ze bestaan in roze en wittinten en worden meestal zo'n 80 - 100 cm hoog.

Niet de meest scherpe foto maar de kleur spat er wel van af he. Dit is Aster Maria Wolkonsky, in de avondzon felpaars, in gewoon licht donkerpurper. Ik ben niet zo'n liefhebber van paars maar deze plant kan ik nog tolereren, al was het maar omdat ze zo populair is bij vlinders en zomerse zoemers. Soms zou ik het met al dat (ver)planten en (her)inrichten vergeten maar dit is een 'ik spuit niks en stimuleer de natuur-tuin' :)

Eupatorium purpureum of Koninginnekruid. Nog zo'n vlinderplant, en ook heel bruikbaar achteraan de border want best wel hoog (1,70m). Heel stevige stengels die geen steun nodig hebben, en dat is hier bij de openvelden-wind wel handig. In juli grote bloemhoofden met roze knopjes, die in augustus pluizig-roze bloeien (zie je op de foto), en dan in de herfst bruin verdrogen.

Deze Rudbeckia was als geeltje terechtgekomen in de eerder roze/bordeaux border. Dus de kruiwagen in. Het is een fantastische plant, de kleur van de bloemen is zacht oranjegeel, of eierdooier-geel, met een mooi bruinzwart hart, en heel sterke stengels. 1 zo'n plant groeit breed uit dus voorzie plaats in de border. Goeie snijbloemen. Bloei in augustus-september.

Deze nacht een temperatuur van 1 graad voorspeld dus vandaag in allerijl het tuinhuis ingedoken op zoek naar vliesdoek en een aantal cloches. In theorie probeer ik de planten in de tuin aan te passen aan ons tuinklimaat: veel wind, typisch Belgisch, regelmatig eens vorst tijdens de winter, kalkhoudende zware kleigrond; eerder dit jaar toch bezweken voor 3 kleine palmbomen en een olijfboom van bij de 2 meter hoog. De palmbomen, Trachycarpus fortunei, hebben het afgelopen zomer naar hun zin gehad. Ze zouden naar het schijnt van oorsprong uit de himalyaanse gebergtes komen en dus noppes te lijden hebben van de winters hier in België (klein grut waarchijnlijk met de temperaturen ginder) maar gezien ze hier in pot staan heb ik ze lekker ingeduffeld. 

Bij deze: de collectie 2009 van een beginnende stilliste:

Inleidende babbel (en dan de foto's)

Mijn mama zei me een paar weken geleden "Je hebt nu meer bloemen in de tuin dan in de zomer" en inderdaad, de tuin is in september veel kleurrijker dan in pakweg juli. Ik ben hier eigenlijk erg blij om want ik ben altijd al gefascineerd geweest door planten die in de herfst of zelfs de winter bloeien of kleur hebben, of geur. Of alledrie samen :) Bij momenten ging ik koorstachtig boeken en tijdschriften en websites uitpluizen om toch maar een paar namen te vinden 'voor als we de tuin begonnen'. En zie, de tuin is een beetje vanzelf zo gegroeid sé. Al ligt het misschien aan al die verzamelde wijsheid die zich onbewust uit bij kwekerbezoeken (à la 'dat staat niet op mijn lijstje vandaag maar wil ik zoooo graag ...') !

Deze border zal de komende maanden nog superveel veranderen, als het stukje vooraan en de lege vakken kunnen worden ingeplant. Gisteren wel al verder geplant in de najaarsborder:

De plantjes zijn nog jong dus voor het echte effect nog een paar jaartjes geduld :) Deze border is speciaal bedoeld voor planten die in de herfst en winter iets interessants te bieden hebben (en niet onder de grond verdwijnen zoals de vaste planten, niet dat ik ze dat kwalijk neem). Staan er nu reeds:

• Bernegia als bodembedekker, bloeit vanaf december tot april met roze bloemen
• Hamamelis Diane, bloeit in de winter met lichtgeurende bloemen op het hout (er stond nog een Pallida maar die is jammergenoeg kapot)
• Ilex verticallata, superveel rode bessen op het hout
• Cotinus Palace Purple, paars blad dat nu mooi contrasteert met dat van de Cornus die ervoor staat met groen blad dat nu geel verkleurt
• Sedum spectabile, bordeaux bloemen die nu verdrogen en de ganse winter blijven staan.

Morgen de foto's!

Vandaag in mijn mailbox een verzoek dat ik gezien de recente een-ongeval-zit-in-een-klein-hoekje gebeurtenis nog zo slecht niet vind. Karen, bij deze heb ik ook voldaan aan mijn verspreidingsplicht

Vandaag weer eens een avontuurlijke tocht door de labyrinth-achtige gangen van tinternet.  Via een mailtje van amazon uiteindelijk hier terecht gekomen: BoekEnBank. Voor de internetshopper die nog iet of wat uit z'n luie zetel wil komen, al hoeft zelfs dat naar aloude internetshoptraditie niet. Vanuit die luie zetel stel je een uitgekiend mandje leesvoer samen, en dan, hét verschil met amazon en proxis en dies meer: je kiest een boekhandel uit waarnaar de afstand best nog te doen valt en haalt de boeken daar een tijdje later op. Of je kunt ze ook laten verzenden :) In het eerste geval maak je maximaal gebruik van je boekenbudget want geen verwerkings of verzendingskosten. 

Schrikken bij thuiskomst, de haag die onze moestuin scheidt van de buurvrouw is helemaal zwartgeblakerd en er zitten brandweermannen op het dak van haar huis.

Blijkbaar is (hoe?) achteraan de haag vuur ontstaan. Pijnlijk maar waar: gisteren zei mijn papa me nog dat er daar iets aan het roken was, we dachten dat de achterburen er wat snoeisel aan het verbranden waren en hebben er verder geen aandacht aan geschonken.

Vanaf nu zal de ganse buurt elke vorm van rook meteen gaan onderzoeken!

Een dikke kus en een compliment voor manlief, terwijl de buren de brandweer belden is hij aan de slag gegaan met onze waterslangen en brandblussers, hij kon de brand dan wel niet stoppen maar heeft het denk ik wel vertraagd.

Ik denk dat ik dit weekend maar eens alle winterprei en resterende appels en groenten naar de vuilnisbak verhuis, met veel pijn in het hart hoor maar dat stond net in de rook, bovendien stond onze tuin-watertank er net naast met een vreselijke plasticlucht te smelten...

... als zelfs de fruitbomen het niet meer weten?

Sinds einde augustus, tot nu begin oktober, staat er elke week wel een bloesem aan de lei-appel en perenbomen. Nog iemand dit gezien in z'n tuin?

Aldus een oude hit van madonna. Die lijnen daar zit het eigenlijk wel goed mee, het is eerder de invulling van de border die voor puzzelwerk zorgt. Maar daar doen we het ook voor he.

Gisteren een dag zonder de kindjes en volledig aan de tuin gewijd. Zoals gewoonlijk ben ik begonnen met een ellenlange to-do lijst; een dag zonder luiertjes, pipi-potjes, tikkertjes(volgens de oudste 'kikkertjes')-spelletjes, snelle-was-na-fruitpap-morsen, dertig keer opruimen en andere lijkt steeds eindeloos vol mogelijkheden! Na een paar minuten in de tuin het doel voor de dag wat bijgesteld, en het doel van de dag is geworden: het herindelen van de border.

De border is nog steeds een werk in uitvoering, begin dit jaar hebben we bv. nog een stukje uitgebreid, dat nog zeker tot de lente van volgend jaar onder een bedekking van compost+karton+stro ligt om het gazon weg te laten rotten en de bodem wat te verlichten:

Door deze uitbreiding loopt de border nu mooi mee met de lijn van een van de moestuinpaadjes, bovendien heb ik nu de ruimte om volop te spelen met drie niveau's: hoge beplanting achteraan (struiken, klimrozen, grassen); middelhoog in het midden met een paar uitstapjes naar voren om het niet al te saai rechtlijnig te maken; en lager vooraan. Ik heb even getwijfeld of ik niet vooraan een afboording van buxus zou zetten zodat ik over de volledige diepte van de border hoge planten kon zetten maar dat zal elders, later, mooier zijn dan op deze plaats.

Gisteren was de bedoeling de achterste lijn van de border wat te herschikken, naar grotere tevredenheid (grote tevredenheid? moeilijk voor een perfectionist als ik...). Het voorbije jaar waren er foute-kleur planten in deze bordeaux-roze-zilver-paarsige border terecht gekomen (een gele rudbeckia! how ever...?). En in het kweekbed van de moestuin stond een echte wauw-combinatie, lukraak er zo gekomen door in het vroege voorjaar gekregen planten en gekochte planten bij elkaar te zetten. Hoezo de tuinier doet het beter dan de natuur? 

Maar goed, genoeg gekwebbeld (dochter in plop-fase).

De voorbereiding is het halve werk zeggen ze. Nou ja... Maar goed, het scheelt wat kilometertjes in de benen als alles klaarstaat, in casu: een kruiwagen met lichte aarde voor eventuele op-te-potten-planten, potten, enkele tubtrugs om te-delen-reuzenplanten tijdelijk in te plaatsen, een doos met labeltjes en een waterproof stift, een snoeischaar en dan nog wat serieuzer materiaal à la spitvork en schop.

Op de achtergrond zie je twee planten die op een goed jaar tijd een vierde van de border hebben ingepalmd, vreselijke, mooie monsters zijn het - die gaan binnenkort op verslankingskuur. Ik probeer bij de keuze van plantenvariëteiten (bv. Artemisia Silver Queen en Artemisia Silver King zijn twee variëteiten van dezelfde plant, Artemisia) altijd veel info te vinden over bloeitijd, hoogte en ook uiteindelijke breedte, maar dit zijn wel verrassingen. Ik wil ze zeker behouden omdat ze elk erg mooi zijn, maar dan wel met een serieus stukje wortelkluit minder en een plastieken gazonboordje errond ingegraven. Ha! Discipline! zei de tuinier terwijl het rondom haar allemaal rustig verderwoekerde. Voor info over bloeitijden edm van verschillende variëteiten van een plant kun je eens een kijkje nemen op www.esveld.nl/catalogus.htm. Supercatalogus!

Fit-ness test: de Panicum op bovenstaande foto had de voetjes stevig op de grond staan, de tuinier die zweefde een beetje na het uur-lang krachtmeten (de licht-in-het-hoofd-sensatie was misschien ook wel pure blijdschap dat ik hem eindelijk op z'n plaats had kunnen zetten).

Arrg, woord-grapjes

Het resultaat van heel veel verplantwerk: panicum, sedum en persicaria staan alweer mooi te wezen op hun nieuwe (defintieve?) plaats.

En dan nu nog ... maar dat is voor later.

Ik denk zo dat iedereen met een moes- en fruittuin dit wel zal herkennen: het eerste weekend van september plan je best in als kook en invries-tijd!

Appels, peren, aardappelen, courgettes, physalis-besjes, tomaten, ... met emmers tegelijk komen ze de keuken in. Gelukkig voor mij vaak ook uit de tuinen van familie en buren; de tomatenoogst uit eigen tuin is na begin augustus een beetje 'redden wat er te redden valt' geworden, aangetast door meeldauw, zoals door de buurman met meewarige blik voorspeld toen ik hem zei dat ik niks van producten gebruik.

We hebben halverwege juli wel een paar zalige "coeur de boeuf" tomaten kunnen oogsten, en de kerstomaatjes doen het nog steeds goed, maar we hebben niet de kilo's en kilo's tomaten die nu onze keuken komen binnenwaaien van andere tuinen (waar wel met bouillie wordt behandeld).

Met dank aan de gulle gevers dus (die stiekem wel blij zijn dat zíj een paar kilo minder moeten hakken en bakken). Met die tomaten kan ik me wel uitleven in mijn kookboeken. De boeken die dit jaar het meeste kans maken tussen de kookpotten te belanden:

- Fork to Fork, Sarah en Monty Don (ken je nog wel van Gardener's World)

- Sarah Raven's Garden Cookbook (bv. Focaccia met kerstomaatjes hierboven)

- The River Cottage Cookbook: Preserves (Pam Corbin)

Ik heb intussen al 3 verschillende tomatensauzen in de diepvries zitten, de lekkerste geef ik jullie graag mee:

Superlekkere tomatensaus (uit 'Fork to Fork' Sarah & Monty Don, p. 56)

Nodig:

- 900 gram tomaten

- 4 soeplepels olijfolie

- handvol verse tijmtakjes

- een klein beetje suiker

- zeezout

- klontje boter

Bereiding:

1. Verwijder het vel van de tomaten en hak ze grof of laat ze even draaien in de keukenrobot.

Hieronder zie je hoe gemakkelijk de tomaat z'n velletje laat verwijderen. Ik heb de tomaten zo'n 30 seconden in kokend water ondergedompeld, dan haal je het vel er gemakkelijk van af.

2. Doe de tomaten in een pan met de olijfolie, de tijm, een beetje zout en de suiker. Hoeveel suiker je toevoegt, hangt ervan af hoe zoet je tomaten zijn. Laat op een zacht vuur sudderen tot je een wat dikkere saus bekomt.

3. Zodra de saus voor jou de goeie dikte heeft, haal je de tijm uit de pan en voeg je een klontje boter toe. Het ziet er zo op foto niet zo uit, maar het ruikt fantastisch.

4. Kruiden met zout en peper. Als je een echt gladde saus wil, kun je ze nog even  in de keukenrobot doen.

Smakelijk!

Bijna 1 september en Kat heeft de voorbije 2 maanden niet stilgezeten, noch in de tuin noch daarbuiten.

Intussen heb ik me verdiept in de wondere kunst van confituur en co - aangezien ik de overvloed die ik bij momenten uit de moestuin binnenbreng een beetje creatiever wil verwerken dan 'blancheren en in de diepvries' kan ik eigenlijk niet om een basiskennis chutneys, confituur en sauzen heen. Het resultaat van een paar uurtjes snijden, hakken, brubbelen en lekkere keukenluchtjes:

Aarbeien-Chocolade confituur (eigen experiment)

Chutney van groene tomaten en courgette (uit het boek 'River Cottage Handbook 2, Preserves, Pam Corbin')

Ik heb ook een fantastisch recept voor tomatensaus gevonden (ui thet boek 'Fork to Fork', Sarah en Monty Don), gezien de tomatenoogst nu volop bezig is kun je dat recept hier binnenkort terugvinden.

Na madame keukenschort nu dan weer de tuin. Nu de avonden buiten steeds korter worden zul je hier (als ik niet compleet afgepeigerd ben van de herbeginnende sportavonden) volgende vinden:

- de moestuinblog waar ik het begin juli over had

- wat bloeit in deze tuin in augustus

- een paar dagen vakantie: de compostbak is klaar!

- foto's van de tuinen van Appeltern

... hierbij alvast de 'oogst' die we hebben meegebracht ...

- en veel laat-avond tuinmijmeringen ...

Tot gauw! Kat.

growsonyou.com

folia.com

finegardening.com

Geranium Bevan's Variety

Knautia macedonia - rood

Knautia macedonia - roze

Zaai-info:

http://www.annekestuintje.nl/zaaikaart/zaaikaartknautia.htm

Veldsla

Zaai-info:

Ter plaatse, in augustus voor oogst voor de winter, in september voor een oogst na de winter. In het vroege voorjaar schieten de slaplantjes door en gaan ze bloeien, ik laat ze daarna in zaad komen en zichzelf uitzaaien, zo heb ik zeker veldsla in de wintermaanden, ook als ik zelf nog zou vergeten te zaaien (is vorig jar gebeurd). Ik zaai ze ook als opvolgingsteelt, dus nadat ik de eerste groentenbedden in juli/augustus heb geoogst. De plantjes staan dicht opeen en vormen zo een eetbare bodembedekking op gerooide bedden, super he.

Verbascum Violetta

Onder invloed van de weersomstandigheden (regen, sneeuw en vorst) wordt de kiemrust doorbroken. Zodra de temperaturen in het voorjaar weer stijgen, het zaad goed in het oog houden, want dat is het moment waarop het gaat ontkiemen. Is dit niet het geval, laat het zaad dan nog staan, veel vaste planten hebben een lange kiemcyclus en het kan gebeuren dat het zaad pas in het tweede jaar na het zaaien zal ontkiemen.

http://www.theseedsite.co.uk/germination.html

Allereerst een sfeerfoto. Als je qua tuinieren enigzins op mij lijkt, dan ben je altijd stiekem blij foto's van andermans tuin en planten te vinden - inspiratie en soms ook gegniffel !

Dit zijn klimbonen 'Trionfo Violetta'. Ik vind ze supermooi door de paarse klimranken, dan heb ik de peulen zelf nog niet eens gezien.

In dit bed vind je:

- erwtjes Mechelse Krombek

- erwtjes Grijze Roodbloeiende (peultjes)

- superlage erwtjes

- klimbonen 'Trionfo Violetta' (nieuwe soort), Cocco Rubico, streepjesbonen

- struikbonen van borlotti-type

- superveel goudsbloemen, deels als bodembedekker gebruikt, deels omwille van de fantastische kleur

1. oogsttijd

2. bodembedekking

3. allemaal beestjes

Nu ik dit tik valt het me plots op dat onze moestuin ook letterlijk Moe's tuin is

Wat mama allemaal reeds uit de tuin heeft kunnen oogsten? Half april zijn we begonnen met de eerste ienie-minie pluksla-blaadjes, en intussen:

Supermama-mand gevuld met (vooraan groen en paarse blad) tuinmelde, worteltjes, roodgetinte bladsla, en grijsgroene bladkool.

Erwtjes (2 soorten) en vroege aardappel

Kat zou niet Kat zijn zonder de tafeldecoratie voor bij de lekkere groentengerechten... Roos Bouquet Parfait, Artemisia Silver Queen, Persicaria (variëteit ?), Knautia macedonia.

Ik hoop dat dit naar meer smaakt! In de komende blogposts wil ik wat vertellen over hoe het tot nog toe allemaal is gelopen - ongecensureerd natuurlijk dus ook alle wansmakelijke beestjes, vloekbestendige onkruiden en schurfterige ziekten komen aan bod. Al valt dat eigenlijk allemaal best mee - zelfs al is alles hier puur natuur.

algemene inleiding

Begin dit jaar was ik mijn hoofd aan het breken over wat onze eerste serieus overdachte moestuin moest worden (zie de grote moestuinverwarring). Toen vond ik het allemaal nogal verwarrend, wortelgewassen daar en koolgewassen ginder, een drie of vierjaren-rotatieplan en vruchtwisseling, combinatieteelt, bemestingen etc.

Uiteindelijk heb ik een heel summiere schets gemaakt van de 5 bedden in onze moestuin, en heb ik daar telkens de diverse groenten en vruchten bij genoteerd:

(fotootje dat een idee geeft van wat ik bedoel met 'bedden')

bed 1 voor alle wortelgewassen en n'importe où-tjes zoals sla,

bed 2 voor peulvruchten, dus bonen en erwtjes

bed 3 voor het opkweken van koolzaailingen in het voorjaar, en nadat die op bed 4 waren uitgeplant, voor het planten van tomaten, paprika en dergelijke

bed 4 voor de koolfamilie, dus broccoli en dergelijke

bed 6 voor de aardappels

En dan is er nog bed 5: dat is volledig ingepalmd door vaste planten, rozen en grassen, ik noem het ons kweekbed omdat al deze planten eens gedeeld de nog aan te leggen borders zullen bevolken.

Qua voorbereidend werk heb ik alle bedden eens met de spitvork losgewerkt (februari), en op het bed voor de peulvruchten een extra laag compost opgebracht (ook februari). Om wat op te warmen van dat koude-winterweer-werk ben ik met laptop en warme cécémel aan het puzzelen gegaan in excel, met een zaaikalender als resultaat. Die was grotendeels gebaseerd op de zaaikalender van Velt + de zaaitips die op de zakjes zaad staan. En dus zijn we begin februari al aan de slag gegaan ...

Deze foto heb ik begin juni genomen... intussen is dit bed een waar oerwoud geworden, vol slaplanten die anderhalve meter hoog met hun zaden staan te pronken, een courgette die op z'n eentje probeert gans dit bed met zijn bladeren te overschaduwen, en heel veel mooi worteltjesloof. Sinds een tweetal weken staat hier ook al de nodige wintervoorraad uitgeplant: raddichio, veldsla, ...

Sla en wortelgewassen voorjaar en zomer

Dit is hoe het bed werd ingedeeld:

              Haag van Topinambour

-----------------------Rij Uien----------------

-----------------------Rij Wortelen----------- niet gekiemd dus vervangen door sla

-----------------------Rij Kervel-------------- niet gekiemd dus vervangen door prei

-----------------------Rij Sjalotjes-----------

-----------------------Rij Wortels------------

---Halve rij Snijbiet (warmoes)  ---  Halve rij Paksoi (niet gekiemd)

---Halve rij Spinazie  ---  Halve rij Wortels (half gekiemd)

---Halve rij Wortels  ---  Halve rij Goudsbloem (niet gekiemd)

---Halve rij Tuinmelde  ---  Halve rij Calaloo (doet het niet goed)

xxxxxKlein vierkantje aarbeien  xxxxx  Klein vierkantje met diverse slasoorten

1. oogsttijd

2.

Opvolging sla en wortelgewassen herfst en winter

Intussen in de moestuin staan de eerste planten in bloei voor latere zaadverzameling. Kan iemand raden om welke bloemen het hier gaat?

Antwoord: er zijn heel veel witbloeiende moestuinplanten, deze is koriander. Zolang de bloemen fris zijn (redelijk lang) en geen andere planten van licht beroven laat ik koriander staan, als witwuivend tapijt van fragiele sterretjes. Zodra de eerste plant zaad gaat vormen, trek ik er een heleboel uit. De enkele planten die mogen blijven, mogen een deel van hun zaad zelf droppen, dan heb ik volgend jaar zonder enige moeite weer superveel lekkere blaadjes. De rest van het zaad oogst ik voor in allerhande oosterse gerechten.

Met 1 korianderplant heb je eigenlijk al voldoende om een kom vol 'gewone' slablaadjes wat extra schwung te geven, koriander smaakt namelijk supersterk door. Maar: al gebruiken we hier maar een derde van de koriander die in de tuin staat, ik wil er toch altijd massa's van staan hebben omdat ik zo van de geur hou. Het is een heerlijk kruidige geur, die erg herkenbaar is en die al in april zonnige dagen oproept als je er even met je handen doorgaat.

In onze tuin is het een erg tijdelijk kruid, het schiet snel door en als ik tijdens de periode mei - juli nog bijzaai, komen de iele sprietjes al bijna direct in bloei.